gecenin 3bıçığı ve benim yine çişim var. tuvalete işemekten haz etmiyorum, tuvaletteki suyla çişin kavuşma sesi beni hep tedirgin ediyor. camdan atlayı p ağaç dibine işicem, işerken otlar popomu gıdıklicak. camdan bakıyorum da hava çok güzel. ılık bi yaz gecesi gibi, esiyo tatlı tatlı. mis gibi dağ tepe kokusu. yıldızları bile gayet parlak görebiliyorum hahayt istanbul popomu ö psün. ama biliyorum daha parlak göründükleri yerler de var, bıdıyla görmeye gitcez onları. yatınca yeşille lacivertin arasına lacivert kafes olmaktan, yeşil de pranga olmaktan çıkacak. dudağım bıdınınkilerle buluşunca oksijen nefes olmaktan, ruhlar beden olmaktan çıkacak. gözlerimle bıdının içine yazdığım an sevgimi, işte o an zaman duracak. küçük ayı takımyıldızı yanımıza incek, ya da biz yanlarına çıkcaz, bu kısmı mühim değil. sarcaklar bizi kutsayacaklar ışıltılarıyla. öyle bi parlicaz ki kutup yıldızından bile parlak olcaz, bazı küçük çocuklar görü p ufo sancak korkcak. bazı gemilere yol göstercez. bazı karıncalar bizim olduğumuz yöne doğru yuvalarını kurcaklar. biz uyumaya indiğimiz zaman güneş bize göre doğacak. bıdının kolları beni sardığı zaman yağmurlar yağacak. işte bu sebeplerden dolayı sevgili bıdı, parlaklığımızı hiç yitirmemeliyiz, küçük ayı takımyıldızına ayı p olması bi yana, cihan dengesini kaybetmesin diye. her şey bize göre düzen bulacak çünkü. insanlar biz birbirimizi sevdiğimiz için işe gitcekler, vapura bincekler ya da yemek yapcaklar nebilim.işte bu yüzden birbirimizi hep sevmeliyiz. parıl parıl olmalıyım aşkımdan, sadakatimden, saygımdan, şehvetimden, senden benden yıldızlardan ötürü. çişimi yine tuttum, yaşlanınca bir yıldızdan öte gülerken altına kaçıran bi teyze olmamak için şimdi işemeliyim.